Sinds 1953 specialist in Perzische tapijten, vloerkleden, raamdecoratie en stoffering

Afscheid van een begrip op de Overtoom

Als schoonzoon van Toon Toele, paps, ga ik terug naar 2009, het jaar dat ik met zijn dochter aan het daten was en al snel realiseerde dat ik mijn eigen gemis van mijn vader al snel en natuurlijk kon opvullen met deze markante man. Voordat ik het wist, zag ik paps al vaker in de week dan Ratna en met name vaak in de winkel. Merkte toen al op dat hij enorm gepassioneerd en verhalenderwijs over zijn kleden en stoffen aan de klant kon vertellen. Stoffen uit Italie, Frankrijk of Thailand met designs die je laten wegdromen. Maar mijn oren spitsen zich vooral toen hij begon te praten over de handgeknoopte vloerkleden. Vloerkleden die in de vrije geest door Iraanse vrouwen geknoopt zijn, knooptechnieken met een geschiedenis waar sommige kleden wel één jaar maaktijd hebben. Daarnaast plantaardig gekleurde wol, niet zomaar wol, maar Iraanse schapenwol. Al snel had ik ook een kleed in huis en volgden er velen in ons appartementje in Oud-West.

Zo kwamen er al snel momenten dat ik ook klanten, wanneer het druk was verhalenderwijs het een en ander kon vertellen, met zelfs het succes dat er ook een kleed gekocht werd. Vergeet nooit hoe trots paps mij toen aankeek, en zei dat ik ‘het’ wel snapte. Van af en toe helpen in de zaak, ging paps vaker de supermarkt in om een broodje te halen en dan steeds meer Mollie, zijn trouwe Maltezer, uitlaten, waardoor ik naar de hele dag alleen in de zaak stond. “Is dit niks voor jou?” zie hij tegen mij. Ratna gesproken hierover en sinds 2010 waren we een dynamisch trio. Samen op pad, samen trappen meten, traplopers plaatsen, vloerkleden sjouwen, juichend in de auto naar huis dat we een mooi kleed hebben kunnen achterlaten bij een zeer tevreden klant.

Home of Rugs and Fabrics Shaddy en Ratna

Omdat het een familiezaak was, was het voor paps vanzelfsprekend dat hij ons alles leerde, want zijn zaak, zijn kind de winkel, moest natuurlijk succesvol doorgezet worden. Hij leerde mij alles over opmeten betreffende raamdecoratie, stoffering vloeren. Maar over kleden, hoefde hij mij niet te leren, want vanaf dag een nam ik zijn verhalen over de kleden tot mij op. Verhalen over de unieke kleden, kleden die door families bezield zijn. Zonder problemen gaf ik de klant een complete workshop over geweven en geknoopte kleden. En trots dat ik was op onze eigenhandig geselecteerde collectie. Dankzij paps maakten wij contact met onder andere Perzische families, die kleden verkochten aan ons. En echt waar, we werden niet gezien als zakenpartners, maar als familieleden. Wat een avontuur, vooral het reizen naar het buitenland om de collectie op de Overtoom weer aan te vullen. Je werd er gewoon hebberig van. Ik kan me nog herinneren dat pap een kleed uiteindelijk niet kon verkopen, omdat hij er zo verzot op was.

De winkel werd door ons, de nieuwe generatie, ook flink vernieuwd. Zo brachten wij een pinautomaat in de zaak, ik weet nog dat paps dat echt een flinke verandering vond. En uiteindelijk niet meer roken in de zaak, dat kon echt niet meer. Zo kwamen er nog een paar vernieuwende ideeën. Maar kleden kopen op gevoel en met hart, dat was een kernwaarde die niet is veranderd. Dit veranderde ook niet toen pap onverhoopt in het ziekenhuis lag en wij genoodzaakt in januari naar de beurs moesten en zelf, zonder paps, moesten inkopen. Als ik eraan terugdenk, kippenvel. Zoveel kleden om uit te kiezen. Welke maten? Welke kleuren? Te gewaagd? Iets nieuws proberen? Wacht… kies met je hart zei hij. In maart kwamen de kleden in de zaak en paps was er gelukkig bij toen we gezamenlijk met z’n drieën het gingen uitpakken. Wat een feest was dat. Ook dit vergeet ik nooit, hij zei, “Jullie snappen het.”  Ratna en mij kon je niet trotser krijgen. Onze handgeselecteerde kleden liggen bij mensen thuis. Bijdrage geleverd om huizen meer thuis te laten voelen.

In de zomer van 2017 hebben we de winkel dichtgegooid om paps zijn laatste wens in vervulling te brengen, een autovakantie naar Zuid Frankrijk. We realiseerden dat pap niet meer lang te leven had. Ondanks dat zijn energiepijl laag was, tegen ons advies in, opende hij de winkel een dag nadat wij terug waren van de vakantie. We reden toevallig langs de Overtoom en zagen hem voor de winkel zitten, daar zat Toon Toele, trots voor zijn zaak. Nog geen week later overleed hij in het ziekenhuis. Herinner me nog zo goed, dat hij vertelde over het verkopen van een kleed, toen hij zo eigenwijs na de vakantie de winkel opende. Hij was zo blij…

Toele Amsterdam Toon, Shaddy en Ratna